لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍۢ ۖ فَإِن فَآءُو فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ٢٢٦
Лил лазина юълуна мин-н нисаиҳим тараббусу арбаъати ашҳур. Фа ин фау фа инналлоҳа Ғафуру-р-Раҳим.
Барои касоне, ки аз наздик шудан бо занони худ, ило (савганд ёд) мекунанд (-ӯ каффорат намедиҳанд) чаҳор моҳ лозим аст, ки интизорӣ бикашанд. Пас, агар (аз савганди худ) бозгаштанд, пас, ҳаройина, Худованд омурзандаву меҳрубон аст.
2:226