فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُۥ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ٢٣٠
Фа ин таллақаҳо фа ло таҳиллу лаҳу ми баъду ҳатто танкиҳа завҷан ғайраҳ. Фа ин таллақаҳо фа ло ҷуноҳа ъалайҳима ай ятароҷаъа ин занна ай юқимо ҳудудаллоҳ. Ва тилка ҳудудуллоҳи юбаййинуҳо ли қавми-й-яъламун.
Пас, агар (бори сеюм занро) талоқ дод, пас, ин (зан) ҳаргиз он мардро ҳалол намешавад, то ин ки никоҳ кунад он занро шавҳари дигар. Пас, агар талоқ кунад (он занро шавҳари дигар), пас, бар он ҳар ду гуноҳ нест, ин ки (баъди баромадани идда ва бо никоҳ) бо ҳам бозгарданд, агар донанд, ки ҳукмҳои Худоро барпо карда метавонанд. Ва ин сарҳадҳои Худованд аст, ки он (сарҳад)-ҳоро барои қавме ки медонанд, баён мекунад.
2:230