وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِۦ مِنْ خِطْبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَـٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُوا۟ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا۟ عُقْدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ ٱلْكِتَـٰبُ أَجَلَهُۥ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ فَٱحْذَرُوهُ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ٢٣٥
Ва ло ҷуноҳа ъалайкум фи мо ъарраЗтум биҳо мин хитбати-н-нисаи ав акнантум фи анфусикум. Ъалималлоҳу аннакум са тазкурунаҳунна ва локи-л ло тувоъидуҳунна сирран илла ан тақулу қавла-м маъруфо. Ва ло таъзиму ъуқдата-н-никоҳи ҳатто яблуға-л-китобу аҷалаҳ. Ваъламу анналлоҳа яъламу мо фи анфусикум фаҳзаруҳ. Ваъламу анналлоҳа Ғафурун ҳалим.
Ва дар сухане, ки аз хостгории занон дар миёни иддаи онҳо ба вай киноя кардед ё дар дилҳои худ пинҳон доштед, бар шумо гуноҳ нест. Аллоҳ донист, ки албатта, ин занонро ёд хоҳед кард, валекин ба ин занон сиррӣ никоҳро ваъда макунед, магар он ки гӯед сухани писандида (яъне бо киноя) ва қасд макунед ақди никоҳро, то он ки идда ниҳояти худро расад. Ва бидонед, ки Аллоҳ он чӣ дар дилҳои шумост, медонад, пас, ҳазар (тақво) кунед аз Ӯ ва бидонед, ки Аллоҳтаъоло, албатта, омурзандаву бурдбор аст.
2:235