وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّآ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا۟ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ عُقْدَةُ ٱلنِّكَاحِ ۚ وَأَن تَعْفُوٓا۟ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۚ وَلَا تَنسَوُا۟ ٱلْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ٢٣٧
Ва ин таллақтумуҳунна мин қабли ан тамассуҳунна ва қад фараЗтум лаҳунна фароЗатан фа нисфу мо фараЗтум илла ай яъфуна ав яъфува-л-лази би ядиҳи ъуқдату-н-никоҳ. Ва ан таъфу ақрабу ли-т тақво. Ва ло тансаву-л-фаЗла байнакум. Инналлоҳа би мо таъмалуна Бастр.
Ва агар занонро талоқ додед, пеш аз он ки онҳоро даст расонидаед ва ҳол он ки муайян карда бошед барои онҳо миқдор (маҳр)-е, пас, додани нисфи он чӣ муайян кардаед, лозим аст. Магар он ки занон бахшанд, ё касе бахшад, ки ақди никоҳ ба дасти ӯст. Ва ин даргузаштан ба парҳезгорӣ наздиктар аст. Ва ҳаргиз эҳсон карданро дар байнатон фаромӯш макунед. Ҳаройина, Аллоҳ ба он чӣ мекунед, биност.
2:237