وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَٰجًۭا وَصِيَّةًۭ لِّأَزْوَٰجِهِم مَّتَـٰعًا إِلَى ٱلْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍۢ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِى مَا فَعَلْنَ فِىٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍۢ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ٢٤٠
Ва-л-лазина ютаваффавна минкум ва язаруна азвоҷа-в васийята-л-ли азвоҷиҳим-м матоъан ила-л-ҳавли ғайра ихроҷ. Фа ин хараҷна фа ло ҷуноҳа ъалайкум фи мо фаъална фи анфусиҳинна мим маъруф. Валлоҳу Ъазизун ҳаким.
Ва ононе ки аз шумо қабзи рӯҳ карда шаванд ва занонро гузоранд барои занони хеш ба он ки онҳоро то як сол ба ғайри баровардан баҳра диҳанд, бар онҳо васият карданро лозим карда шуд. Пас, агар чунин занҳо берун раванд, дар он чӣ дар ҳаққи хеш ба таври шаръӣ кори писандида кунанд, пас, бар шумо гуноҳе нест. Ва Аллоҳ ғолибу устуворкор аст.
2:240