وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ٱللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًۭا ۚ قَالُوٓا۟ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ ٱلْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِٱلْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةًۭ مِّنَ ٱلْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُۥ بَسْطَةًۭ فِى ٱلْعِلْمِ وَٱلْجِسْمِ ۖ وَٱللَّهُ يُؤْتِى مُلْكَهُۥ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ٢٤٧
Ва қола лаҳум набийюҳум инналлоҳа қад баъаса лакум Толута малико. Қолу анно якуну лаҳу-л-мулку ъалайно ва наҳну аҳаққу би-л-мулки минҳу ва лам юъта саъата-м мина-л-мол. Қола инналлоҳа-с-тафоҳу ъалайкум ва зодаҳу бастатан фи-л-ъилми ва-л ҷисми валлоҳу юъто мулкаҳу ма-й яшаъ. Валлоҳу восиъун Ъалим.
Ва барои онҳо пайғамбарашон гуфт: «Ҳаройина, Аллоҳ барои шумо Толутро подшоҳ фиристодааст». Гуфтанд: «Чӣ гуна ӯро подшоҳӣ бар мо бошад ва ҳол он ки мо ба подшоҳӣ аз вай диди сазовортарем ва вайро фарохӣ аз мол дода нашудааст?». Гуфт: «Ҳаройина, Аллоҳ ӯро бар шумо баргузидааст ва ӯро фарохӣ дар дониш ва фузунӣ дар ҷисм додааст ва Аллоҳ ба ҳар кӣ хоҳад, мулки Худро мебахшад, фазли Аллоҳ васеъ аст (ки Ӯ аҳли фазл аст), Ӯ доност».
2:247