وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ءَايَةَ مُلْكِهِۦٓ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَـٰرُونَ تَحْمِلُهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ٢٤٨
Ва қола лаҳум набийюҳум инна оята мулкиҳи ай яътиякуму-т-тобуту фиҳи сакинату-м ми-р-Раббикум ва бақийяту-м миммо тарака олу Мусо ва олу Ҳоруна таҳмилуҳу-л малаикаҳ. Инна фи золика ла оята-л лакум ин кунтумм муъминин.
Пайғамбарашон ба онҳо гуфт: «Ҳаройина, нишонаи подшоҳии ӯ он аст, ки шуморо сандуқе биояд, ки дар он аз ҷониби Парвардигори шумо оромии дил аст ва бақия аз табаррукоте, ки онҳоро оли Мӯсо ва оли Ҳорун гузоштаанд. Онро фариштагон бардошта меоранд. Дар ин сурат агар боваркунанда бошед, бегумон шуморо нишонае ҳаст».
2:248