وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ كُلَّمَا رُزِقُوا۟ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍۢ رِّزْقًۭا ۙ قَالُوا۟ هَـٰذَا ٱلَّذِى رُزِقْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَأُتُوا۟ بِهِۦ مُتَشَـٰبِهًۭا ۖ وَلَهُمْ فِيهَآ أَزْوَٰجٌۭ مُّطَهَّرَةٌۭ ۖ وَهُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ٢٥
Ва башшири-л-лазина оману ва ъамилу-с- солиҳоти анна лаҳум ҷаннотин таҷри мин таҳтиҳа-л-анҳор. Кулламо рузиқу минҳо мин самарати-р-ризқан қолу ҳоза-л-лази рузиқно мин қаблу ва уту биҳо муташобиҳо. Ва лаҳум фиҳа азвоҷу-м мутаҳҳараҳ. Ва ҳум фиҳо холидун.
Ва башорат (деҳ) он касонеро, ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд, аз барои онҳо бӯстонҳое бошад, ки аз зери онҳо ҷӯйҳо ҷорӣ аст. Ҳар гоҳ аз он ҷо қисме аз меваҳо ризқ дода шаванд, гӯянд: «Ин ҳамон аст, ки пеш аз ин дода шуда будем». Ва он рӯзиро монанди якдигар ба онҳо оварда шавад ва онҳоро дар он ҷо занони поккардашуда аст ва онҳо дар он ҷо ҷовидон бошанд.
2:25