وَلَمَّا بَرَزُوا۟ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُوا۟ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًۭا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ٢٥٠
Ва ламмо баразу ли Ҷолута ва ҷунудиҳо қолу Раббана африғ ъалайно сабра-в ва саббит ақдомано вансурно ъала-л-қавми-л-кофирин.
Ва он гоҳ, ки барои Ҷолут ва лашкарҳои вай муборизаро шурӯъ намуданд, гуфтанд: «Парвардигоро, бар мо сабрро бирез ва қадамҳои моро маҳкам кун ва моро бар қавми кофирон ғалаба деҳ».
2:250