ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُۥ سِنَةٌۭ وَلَا نَوْمٌۭ ۚ لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ مَن ذَا ٱلَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَىْءٍۢ مِّنْ عِلْمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِيمُ ٢٥٥
Аллоҳу ла илоҳа илло Ҳува-л-Ҳайю-л-Қаййум. Ло таъхузуҳу синату-в ва ло навм. Лаҳу мо фи-с-самовоти ва мо фи-л-арЗ. Ман за-л-лази яшфаъу ъиндаҳу илло би изниҳ. Яъламу мо байна айдиҳим ва мо халфаҳум. Ва ло юҳитуна бишай-им мин ъилмиҳӣ илло би мо шаъ. Васиъа курсийюҳу-с-самовоти ва-л-арЗ. Ва ло яудуҳу ҳифзуҳумо. Ва Ҳува-л Ъалийю-л-Ъазим.
Аллоҳ Худоест, ки ҳеҷ маъбуде ба ҷуз Вай нест, зиндаву тадбиркунандаи олам аст. Ӯро на пинаке ва на хобе мегирад. Он чӣ дар осмонҳост ва он чӣ дар Замин аст, аз они Ӯст. Кист он ки назди Ӯ ба ҷуз ҳукми Ӯ шафоъат кунад? Медонад он чӣ пешдасти онҳост ва он чӣ паси пушти онҳост. Ва иҳота (дарк) карда наметавонанд (мардум) ба чизе аз илми Аллоҳ, магар ба он чӣ Вай хостааст. Фаро гирифтааст кор (подшоҳи)-и Ӯ осмонҳо ва Заминро ва гарон намешавад бар Вай нигоҳбонии ин ҳар ду. Ӯ баландмартабаву бузургқадр аст.
2:255