أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِى حَآجَّ إِبْرَٰهِـۧمَ فِى رَبِّهِۦٓ أَنْ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّىَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا۠ أُحْىِۦ وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَأْتِى بِٱلشَّمْسِ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ ٱلْمَغْرِبِ فَبُهِتَ ٱلَّذِى كَفَرَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ٢٥٨
Алам тара ила-л-лази ҳоҷҷа Иброҳима фи Раббиҳӣ ан отоҳуллоҳу-л-мулка из қола Иброҳиму Раббийя-л-лази юҳйи ва юмиту қола ана уҳйи ва умит. Қола Иброҳиму фа инналлоҳа яъто би-ш-шамси мина-л-машриқи фаъти биҳо мина-л-мағриби фа буҳита-л-лази кафар. Валлоҳу ло яҳди-л қавма-з-золимин.
Оё он шахсеро, ки бо Иброҳим дар боби Парвардигораш, бо сабаби он ки Аллоҳ ӯро (Намрудро) подшоҳӣ дода буд, бо ҳуҷҷат гуфтугӯ кард, надидӣ? Чун Иброҳим гуфт: «Парвардигори ман Он аст, ки зинда мекунад ва мемиронад». Он кофир гуфт: «Ман ҳам зинда мекунам ва мемиронам». Иброҳим гуфт: «Пас, ҳаройина, Худои ман Офтобро аз машриқ меорад, пас, ту онро аз (тарафи) мағриб биёр!» Пас, он кофир мағлуб шуд. Ва Худованд гурӯҳи ситамгорро ҳидоят намекунад.
2:258