۞ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَسْتَحْىِۦٓ أَن يَضْرِبَ مَثَلًۭا مَّا بَعُوضَةًۭ فَمَا فَوْقَهَا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَيَقُولُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۘ يُضِلُّ بِهِۦ كَثِيرًۭا وَيَهْدِى بِهِۦ كَثِيرًۭا ۚ وَمَا يُضِلُّ بِهِۦٓ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقِينَ ٢٦
Инналлоҳа ло ястаҳйи ай-яЗриба масала-м мо баъуЗатан фа мо фавқаҳо. Фа амма-л-лазина оману фа яъламуна аннаҳу-л-ҳаққу ми-р-Раббиҳим. Ва амма-л-лазина кафару фа яқулуна мо за ародаллоҳу би ҳозо масало. Юзиллу биҳо касира-в ва яҳди биҳи касиро. Ва мо юЗиллу биҳи илла-л- фосиқин.
Ҳаройина, Аллоҳ шарм надорад аз ин ки достонеро мисли пашша (ва) болотар аз он масал бизанад. Аммо ононе ки имон овардаанд, медонанд, ки ин достон рост ва аз Парвардигорашон аст ва аммо онон, ки кофиранд, мегӯянд: «Чӣ чизе хостааст Аллоҳ бо ин достон?». Аллоҳ гумроҳ мекунад ба сабаби вай бисёреро ва ҳидоят мекунад бисёреро. Ва гумроҳ намекунад ба сабаби вай, магар фосиқонро.
2:26