يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ ۖ وَلَا تَيَمَّمُوا۟ ٱلْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِـَٔاخِذِيهِ إِلَّآ أَن تُغْمِضُوا۟ فِيهِ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ حَمِيدٌ ٢٦٧
Йа айюҳа-л-лазина оману анфиқу мин таййиботи мо касабтум ва мимма ахраҷно лакум-м мина-л-арЗ. Ва ло таяммаму-л хабиса минҳу тунфиқуна ва ластум би охизиҳи илла ан туғмиЗу фиҳ. Ваъламу анналлоҳа ғанийюн ҳамид.
Эй касоне, ки имон овардаед, аз покизаҳои он чӣ шумо пайдо кардаед ва аз покизаҳои он чӣ аз Замин барои шумо берун овардаем харҷ кунед ва аз он чизе (ки) ҳарҷ мекунед, хабис (камқимат)-и онро қасд накунед ва ҳол он ки худ гирандаи он нестед, магар вақте ки дар гирифтани он чашмпӯшӣ кунед! Ва бидонед, ки албатта, Аллоҳ бениёзу сутудакор аст.
2:267