۞ وَإِن كُنتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ وَلَمْ تَجِدُوا۟ كَاتِبًۭا فَرِهَـٰنٌۭ مَّقْبُوضَةٌۭ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًۭا فَلْيُؤَدِّ ٱلَّذِى ٱؤْتُمِنَ أَمَـٰنَتَهُۥ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا۟ ٱلشَّهَـٰدَةَ ۚ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٌۭ قَلْبُهُۥ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌۭ ٢٨٣
Ва ин кунтум ъало сафари-в ва лам таҷиду котибан фа риҳону-м мақбуЗаҳ. Фа ин амина баъЗукум баъЗан фа-л юадди-л-лазиътумина амонатаҳу ва-л яттақиллоҳа Раббаҳ. Ва ло тактуму-ш-шаҳодаҳ. Ва ма-й яктумҳо фа иннаҳу осимун қалбуҳ. Валлоҳу би мо таъмалуна Ъалим.
Ва агар дар сафар бошед ва нависандаи санадро наёбед, пас, лозим аст, ки дар ивази қарз (чизеро) гаравгон ба даст оварда шавад. Пас, агар бе гарав баъзе аз шумо баъзеро амин донад, пас, бояд, ки он касе ки эмин дониста шуд, аз Аллоҳ, ки Парвардигори ӯст, битарсад ва амонати худро саривақт адо кунад. Ва гувоҳиро пинҳон накунед ва ҳар ки гувоҳиро пинҳон кунад, ҳаройина, дили ӯ гунаҳкор аст. Ва ба он чӣ мекунед, Аллоҳ огоҳ аст.
2:283