ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّن رُّسُلِهِۦ ۚ وَقَالُوا۟ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ ٱلْمَصِيرُ ٢٨٥
Аманар-расулу би ма унзила илайҳи ми-р-Раббиҳи ва-л-муъминун. Куллун омана биллоҳи ва малаикатиҳи ва кутубиҳи ва русулиҳи ло нуфарриқу байна аҳади-м ми-р-русулиҳ. Ва қолу самиъно ва атаъно ғуфронака Раббано ва илайка-л-масир.
Паёмбар ба он чӣ ба сӯйи ӯ аз Парвардигораш фуруд оварда шуд, бовар дошт ва муъминон ҳам ба Аллоҳ ва фиристодагони Ӯ ва китобҳои Ӯ ва пайғамбарони Ӯ имон оварданд. (Гуфтанд:) «Миёни ҳеҷ кас аз пайғамбарони Ӯ фарқ намегузорем». Ва гуфтанд: «Шунидем ва фармонбардорӣ кардем. Эй Парвардигори мо, омурзиши Туро мехоҳем ва бозгашт ба сӯйи Ту аст».
2:285