لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا ٱكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ إِن نَّسِينَآ أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ إِصْرًۭا كَمَا حَمَلْتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦ ۖ وَٱعْفُ عَنَّا وَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَآ ۚ أَنتَ مَوْلَىٰنَا فَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ٢٨٦
Ло юкаллифуллоҳу нафсан илло вусъаҳо. Лаҳо мо касабат ва ъалайҳо мактасабат. Раббано ло туохизна ин-н-насина ав ахтаъно. Раббано ва ло таҳмил ъалайна исран камо ҳамалтаҳу ъала-л-лазина мин қаблино. Раббано ва ло туҳаммилно мо ло тоқата лано биҳи ваъфу ъанно вағфир лано варҳамно. Анта мавлоно фансурно ъала-л-қавми-л-кофирин.
Таклиф (воҷиб) намекунад Аллоҳ бар ҳеҷ кас, магар миқдори тоқати ӯ, мар ӯрост он чӣ амал кард ва бар вай аст он чӣ гуноҳ кард. Парвардигоро, агар фаромӯш кунем ё хато кунем, моро ба уқубат (азоб) магир. Парвардигоро, бар сари мо бори гарон, ҳамчуноне ки онро бар касоне ки пеш аз мо ниҳодӣ, манеҳ. Эй Парвардигори мо, бар сари мо он чӣ моро бардошту тоқати он нест, манеҳ. Ва моро афв кун. Ва моро биёмурз ва моро бибахшой, Туӣ Худованди мо, пас, моро бар гурӯҳи кофирон нусрат деҳ.
2:286