وَإِذْ قُلْنَا ٱدْخُلُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ فَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًۭا وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَـٰيَـٰكُمْ ۚ وَسَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ٥٨
Ва из қулнадхулу ҳозиҳи-л-қарята фа кулу минҳо ҳайсу шиътум рағада-в вадхулу-л-боба суҷҷада-в ва қулу ҳиттатун-н-нағфир лакум хатойокум. Ва саназоду-л-муҳсинин.
Ва ба ёд ор он вақтеро, ки гуфтем: «Дар ин деҳа дароед, пас аз он ҳар ҷо, ки хостед, бо афзунию гуворо бихӯред ва ба дарвозаи он шаҳр саҷдакунон дароед ва бигӯед: «Кам (мағфират) кун (гуноҳони моро)», то барои шумо гуноҳҳоятонро биёмурзем ва накӯкоронро зиёда хоҳем дод».
2:58