وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تَذْبَحُوا۟ بَقَرَةًۭ ۖ قَالُوٓا۟ أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًۭا ۖ قَالَ أَعُوذُ بِٱللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ٦٧
Ва из қола Мусо ли қавмиҳи инналлоҳа яъмурукум ан тазбаҳу бақараҳ. Қолу а-таттахизуно ҳузуво. Қола аъузу биллоҳи ан акуна мина-л-ҷоҳилин.
Ва ба ёд оред он вақтеро, ки Мӯсо барои қавми худ гуфт: «Ҳаройина, Аллоҳ шуморо ба куштани гове мефармояд». Гуфтанд: «Оё моро масхара мекунӣ?». Гуфт: «Ба Аллоҳ паноҳ мебарам аз он, ки аз нодонон бошам».
2:67