قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌۭ لَّا ذَلُولٌۭ تُثِيرُ ٱلْأَرْضَ وَلَا تَسْقِى ٱلْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌۭ لَّا شِيَةَ فِيهَا ۚ قَالُوا۟ ٱلْـَٔـٰنَ جِئْتَ بِٱلْحَقِّ ۚ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا۟ يَفْعَلُونَ ٧١
Қола иннаҳу яқулу иннаҳо бақарату-л ло залулун тусору-л-арЗа ва ло тасқи-л-ҳарса мусалламату-л лошията фиҳо. Қолу-л-она ҷиъта би-л-ҳақи. Фа забаҳуҳо ва мо коду яфъалун.
Гуфт: «Ҳаройина, Аллоҳ мефармояд, ки вай гов на меҳнатдида, на заминронда ва на обдиҳанда зироатеро бошад, саломат бошаду ӯро холе набошад». Гуфтанд: «Алҳол сухани дуруст овардӣ». Пас, забҳ карданд онро ва наздик буд, ки онро забҳ накунанд.
2:71