ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِىَ كَٱلْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةًۭ ۚ وَإِنَّ مِنَ ٱلْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ ٱلْمَآءُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ٧٤
Сумма қасат қулубукум-м ми баъди золика фа ҳия ка-л-ҳиҷорати ав ашадду қасваҳ. Ва инна мина-л-ҳиҷорати ламо ятафаҷҷару минҳу-л анҳор. Ва инна минҳо ламо яшшаққақу фа яхруҷу минҳу-л-маъ. Ва инна минҳо ламо яҳбиту мин хашятиллоҳ. Ва маллоҳу би ғофилин ъаммо таъмалун.
Баъд аз он боз дилҳои шумо сахт шуд, пас, онҳо монанди санганд, балки дар сахтӣ аз он ҳам зиёдтар, ҳаройина, аз баъзе сангҳо он аст, ки аз вай ҷӯйҳо равон мешавад ва ҳаройина, аз бархе сангҳо он аст, ки чун шикофта шаванд, аз вай об берун меояд ва баъзе аз сангҳо он аст, ки аз тарси Аллоҳ фурӯ меафтанд ва аз он чӣ мекунед, Аллоҳ бехабар нест!
2:74