وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ بِٱلرُّسُلِ ۖ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَأَيَّدْنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ ۗ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمْ رَسُولٌۢ بِمَا لَا تَهْوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ ٱسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًۭا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ ٨٧
Ва лақад отайно Муса-л-китоба ва қаффайно мим баъдиҳо би-р-русул. Ва отайно Ъисабна Маряма-л-баййиноти ва айядноҳу би руҳи-л-қудус. А-фа кулламо ҷаакум расулу би мо ло таҳва анфусукумустакбартум фа фариқан каззабтум ва фариқан тақтулун.
Ва батаҳқиқ, Мӯсоро Китоб додем ва баъд аз вай пайғамбаронро овардем ва Исо-писари Марямро нишонаҳои равшан додем ва ӯро ба Рӯҳу-л-қудс (Ҷабраил) қувват бахшидем. Оё набуд, ки ҳар гоҳ пайғамбаре назди шумо он чиро овард, ки нафсҳои шумо онро дӯст намедошт, саркашӣ кардед, пас, гурӯҳеро дурӯғғӯ ҳисобидеду гурӯҳеро куштед?
2:87