إِذْ تَمْشِىٓ أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَن يَكْفُلُهُۥ ۖ فَرَجَعْنَـٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًۭا فَنَجَّيْنَـٰكَ مِنَ ٱلْغَمِّ وَفَتَنَّـٰكَ فُتُونًۭا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍۢ يَـٰمُوسَىٰ ٤٠
Из тамши ухтука фа тақулу ҳал адуллукум ъала ма-н якфулуҳ. Фа раҷаънака ила уммика кан тақарра ъайнуҳа ва ла таҳзан. Ва қаталта нафсан фа наҷҷайнака мина-л ғамми ва фатаннака футуна. Фа лабиста синӣна фи аҳли Мадяна сумма ҷиъта ъала қадари-н йа Муса.
Чун мерафт хоҳари ту, пас, мегуфт: «Оё далолат кунам шуморо бар касе, ки нигоҳбонии ин тифлро кунад?». Пас, бозовардем туро ба сӯйи модарат, то равшан шавад чашмони вай ва андӯҳгин набошад ва шахсеро бикуштӣ, пас, туро аз андӯҳ халос сохтем ва озмудем туро озмудане. Пас, солҳое чанд дар аҳли Мадян диранг кардӣ, пас, эй Мӯсо, мувофиқи тақдири илоҳӣ боз омадӣ!
20:40