قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ ۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِى جُذُوعِ ٱلنَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابًۭا وَأَبْقَىٰ ٧١
Қола омантум лаҳу қабла ан озана лакум. Иннаҳу ла кабӣрукуму-л-лазӣ ъалламакуму-с-сиҳр. Фа ла уқаттиъанна айдиякум ва арҷулакум-м мин хилафи-в ва ла усаллибаннакум фӣ ҷузуъи-н-нахли ва ла таъламунна айюна ашадду ъазаба-в ва абқо.
(Фиръави ба соҳирони худ) гуфт: «Оё пеш аз он ки ман шуморо дастуре диҳам, ӯро бовар доштед? Ҳаройина, вай бузурги шумост, ки шуморо сеҳр омӯхтааст. Ҳамоно, дастҳои шуморо ва пойҳои шуморо аз хилоф (яке аз ҷониби рост ва дигареро аз ҷониби чап) бибурам ва шуморо бар танаҳои дарахтони хурмо бар дор кашам ва албатта, хоҳед донист, ки азоби кадом яке аз мо сахттару пояндатар аст».
20:71