قَالَ فَٱذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِى ٱلْحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًۭا لَّن تُخْلَفَهُۥ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰٓ إِلَـٰهِكَ ٱلَّذِى ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًۭا ۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِى ٱلْيَمِّ نَسْفًا ٩٧
Қола фазҳаб фа инна лака фи-л-ҳайати ан тақула ла мисас. Ва инна лака мавъида-л лан тухлафаҳ. Ванзур ила илаҳика-л-лазӣ залта ъалайҳи ъакифа. Ла нуҳарриқаннаҳу сумма ла нансифаннаҳу фи-л ямми насфа.
Гуфт: «Пас, бирав, ҳаройина, туро дар зиндагонӣ сазо ин аст, ки гӯӣ: «Ба ман даст расонидан мумкин нест!» Ва ҳаройина, туро ваъдаи дигар аст, ки дар ҳаққи ту хилоф карда нашавад ва ба сӯйи маъбуд (гусола)-и худ, ки ба (парастиши) он қоим шуда будӣ, нигар, албатта, онро бисӯзонем, пас, ҳатман (хокистари) онро дар дарё пароканда созем».
20:97