وَٱقْتَرَبَ ٱلْوَعْدُ ٱلْحَقُّ فَإِذَا هِىَ شَـٰخِصَةٌ أَبْصَـٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِى غَفْلَةٍۢ مِّنْ هَـٰذَا بَلْ كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ٩٧
Вақтараба-л-ваъду-л-ҳаққу фа иза ҳия шахисатун абсару-л-лазӣна кафару йа вайлана қад кунна фӣ ғафлати-м мин ҳаза бал кунна золимӣн.
Ва ваъдаи рост наздик аст, ки бирасад. Пас, ногаҳон ҳол чунон бошад, ки чашми кофирон боло дӯхта шавад (гӯянд): «Вой бар мо, ҳаройина, аз ин ҳол дар ғафлат будем, балки ситамгор будем».
21:97