وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَعْبُدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍۢ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُۥ خَيْرٌ ٱطْمَأَنَّ بِهِۦ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ ٱنقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ خَسِرَ ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ١١
Ва мина-н-нвси ма-н яъбудуллоҳа ъала ҳарф. Фа ин асобаҳу хайрун-итмаанна биҳ. Ва ин асобатҳу фитнатун инқалаба ъала ваҷҳиҳӣ хасира-д-дунйа ва-л-ахираҳ. залика ҳува-л-хусрону-л-мубӣн.
Ва аз мардум касе ҳаст, ки Худоро бар канора(-и дин истода) ибодат кунад, пас, агар ӯро неъмате бирасад, ба ибодати худ ором мегирад ва агар ба ӯ балое бирасад, ба рӯи худ баргардад, дунё ва охираташро мебозад, ки ин зиёни ошкор аст.
22:11