يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى ٱلنَّاسَ سُكَـٰرَىٰ وَمَا هُم بِسُكَـٰرَىٰ وَلَـٰكِنَّ عَذَابَ ٱللَّهِ شَدِيدٌۭ ٢
Явма таравнаҳа тазҳалу куллу мурЗиъатин ъамма арЗаъат ва таЗаъу куллу зати ҳамлин ҳамлаҳа ва тара-н-наса сукаро ва ма ҳум би сукаро ва лакинна ъазабаллоҳи шадӣд.
Рӯзе, ки онро бубинед, ҳар ширдиҳанда аз тифле, ки ӯро шир медиҳад, ғофил шавад ва ҳар зани бордор бори шиками худро биниҳад ва мардумро маст бубинӣ ва ҳол он ки маст нестанд, валекин азоби Худо (дар он рӯз) сахт аст.
22:2