فَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ أَنِ ٱصْنَعِ ٱلْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ ۙ فَٱسْلُكْ فِيهَا مِن كُلٍّۢ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ مِنْهُمْ ۖ وَلَا تُخَـٰطِبْنِى فِى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ ۖ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ٢٧
Фа авҳайна илайҳи аниснаъи-л-фулка би аъюнина ва ваҳйина фа иза ҷаа амруна ва фара-т-таннуру фаслук фӣҳа мин куллин завҷайн-иснайни ва аҳлака илла ман сабақа ъалайҳи-л-қавлу минҳум. Ва ла тухотибнӣ фи-л-лазӣна заламу иннаҳум-м муғрақун.
Пас, ваҳй ба сӯйи вай фиристодем: «Зери назорати Мо ва бо фармони Мо киштиеро бисоз, пас, чун фармони Мо ояд ва танӯр ҷӯш занад, аз ҳар ҷинс ду тан (нару мода)-ро ва аҳли худро дарор, магар аз онҳо касе, ки бар вай гуфтаи ҳақ сабқат (пешӣ) гирифта аст! Ва дар бораи ононе, ки ситам карданд, ба Ман сухан магӯ! Ҳаройина, онҳо ғарқшудагонанд.
23:27