وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَأَتْرَفْنَـٰهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا مَا هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ ٣٣
Ва қола-л-малау мин қавмиҳи-л-лазӣна кафару ва каззабу би лиқои-л охирати ва атрафнаҳум фи-л-ҳайати-д-дунйа ма ҳаза илла башару-м мислукум яъкулу мим ма таъкулуна минҳу ва яшрабу мим ма ташрабун.
Ва пешвоёни аз қавми вай (онҳое, ки кофир шуданд ва мулоқоти сарои бозпасинро дурӯғ шумориданд ва онҳоро дар зиндагонии дунё осудагӣ дода будем) гуфтанд: «Нест ин шахс магар одамӣ, монанди шумо мехӯрад аз он чӣ шумо мехӯред ва меошомад аз он чӣ шумо меошомед».
23:33