إِنَّ ٱلَّذِينَ جَآءُو بِٱلْإِفْكِ عُصْبَةٌۭ مِّنكُمْ ۚ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّۭا لَّكُم ۖ بَلْ هُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۚ لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُم مَّا ٱكْتَسَبَ مِنَ ٱلْإِثْمِ ۚ وَٱلَّذِى تَوَلَّىٰ كِبْرَهُۥ مِنْهُمْ لَهُۥ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ١١
Инна-л-лазӣна ҷау би-л-ифки ъусбату-м минкум ла таҳсабуҳу шарра-л-лакум бал ҳува хайру-л лакум. Ли куллимрии-м минҳум-м мактасаба мина-л-исм. Ва-л лазӣ тавалла кибраҳу минҳум лаҳу ъазабун ъазӣм.
Ҳаройина, касоне ки он туҳматро оварданд, ҷамоъате аз шумоянд ва ин туҳматро дар ҳаққи хеш бад напиндоред, балки он барои шумо беҳтар аст! Барои ҳар касе аз онҳо, ки гуноҳ содир кардааст, ҷазо муқаррар аст ва он касе, ки он туҳматро беотар доман зад ва ба ӯҳда дошт, ба азоби бузург гирифтор шавад.
24:11