لَّوْلَآ إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ ٱلْمُؤْمِنُونَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًۭا وَقَالُوا۟ هَـٰذَآ إِفْكٌۭ مُّبِينٌۭ ١٢
Лав ла из самиътумуҳу занна-л-муъминуна ва-л муъминату би анфусиҳим хайра-в ва қолу ҳаза ифку-м мубӣн.
Чаро нашуд, ки чун мардони мусалмон ва занони мусалмон онро (туҳматро) шуниданд, дар ҳаққи хеш некиро гумон мекарданду мегуфтанд: «Ин туҳмати ошкоро аст!».
24:12