ٱلزَّانِيَةُ وَٱلزَّانِى فَٱجْلِدُوا۟ كُلَّ وَٰحِدٍۢ مِّنْهُمَا مِا۟ئَةَ جَلْدَةٍۢ ۖ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌۭ فِى دِينِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۖ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَآئِفَةٌۭ مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٢
Аз-занияту ва-з-занӣ фаҷлиду кулла ваҳиди-м минҳума миата ҷалдаҳ. Ва ла таъхузкум биҳима раъфатун фӣ дӣниллаҳи ин кунтум туъминуна биллаҳи ва-л-явми-л ахир. Ва-л яшҳад ъазабаҳума таифату-м мина-л муъминӣн.
Ҳар як зани зинокор ва марди зинокорро сад дарра (шаллоқ) бизанед! Ва бояд, ки дар ҷорӣ кардани ҳукми шаръи Худо, (агар ба Худо ва ба рӯзи охир имон овардаед) шуморо шафқат (раҳм) бар онҳо дарнагирад ва бояд, ки ба азоб додани онҳо гурӯҳе аз муъминон ҳозир бошанд.
24:2