أَوْ كَظُلُمَـٰتٍۢ فِى بَحْرٍۢ لُّجِّىٍّۢ يَغْشَىٰهُ مَوْجٌۭ مِّن فَوْقِهِۦ مَوْجٌۭ مِّن فَوْقِهِۦ سَحَابٌۭ ۚ ظُلُمَـٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَآ أَخْرَجَ يَدَهُۥ لَمْ يَكَدْ يَرَىٰهَا ۗ وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ ٱللَّهُ لَهُۥ نُورًۭا فَمَا لَهُۥ مِن نُّورٍ ٤٠
Ав ка зулуматин фӣ баҳри-л луҷҷиййи-н яғшаҳу мавҷу-м мин фавқиҳӣ мавҷу-м мин фавқиҳӣ саҳаб. Зулуматун баъЗуҳа фавқа баъЗин иза ахраҷа ядаҳу лам якад яроҳа. Ва ма-л лам яҷъалиллоҳу лаҳу нуран фа ма лаҳу мин-н-нур.
Ё монанди торикиҳои дарёи амиқест, ки мепӯшад ин баҳрро мавҷе болои мавҷи дигар, аз болои он абри тира бувад - торикиҳост баъзеи он болои баъзе. Чун дасти худро берун орад, наздик нест, ки онро бинад. Ва ҳар касро, ки Худо ба ӯ равшание дар роҳаш надода бошад, пас, ҳеҷ равшание барояш нест.
24:40