وَٱللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَآبَّةٍۢ مِّن مَّآءٍۢ ۖ فَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰ بَطْنِهِۦ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰ رِجْلَيْنِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰٓ أَرْبَعٍۢ ۚ يَخْلُقُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ٤٥
Валлоҳу халақа кулла даббати-м мим маъ. Фа минҳум-м ма-н ямшӣ ъала батниҳӣ ва минҳум-м ма-н ямшӣ ъала риҷлайни ва минҳум-м ма-н ямшӣ ъала арбаъ. Яхлуқуллоҳу ма яшаъ. Инналлоҳа ъала кулли шай-ин қадӣр.
Ва Худо ҳар ҷунбанда (ҷонвар)-еро аз об офарид, пас, аз инҳо он аст, ки бо шиками худ меравад ва аз инҳо он аст, ки бар ду пои худ меравад ва аз инҳо он аст, ки бар чаҳор пой меравад. Худо ҳар чиро хоҳад, меофарад. Ҳаройина, Худо бар ҳар чиз тавоно аст.
24:45