إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا۟ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ٥١
Иннама кана қавла-л-муъминӣна иза дуъу илаллоҳи ва расулиҳӣ ли яҳкума байнаҳум ан яқулу самиъна ва атаъна. Ва улаика ҳуму-л-муфлиҳун.
Ҷуз ин нест, ки қавли муъминон, чун онҳоро ба сӯйи Худо ва Расули Ӯ хонда мешавад, то миёни онҳо ҳукм кунад, он мебошад, ки мегӯянд: «Шунидем ва фармонбардорӣ кардем».
24:51