وَٱلَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَٰجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَآءُ إِلَّآ أَنفُسُهُمْ فَشَهَـٰدَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَـٰدَٰتٍۭ بِٱللَّهِ ۙ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ٦
Ва-л лазӣна ярмуна азваҷаҳум ва лам яку-л лаҳум шуҳадау илла анфусуҳум фа шаҳадату аҳадиҳим арбаъу шаҳадатин биллаҳи иннаҳу ламина-с-садиқӣн.
Ва ононе ки занони худро туҳмат ба зино мезананд ва онҳоро гувоҳон нест, магар як худашон, пас, гувоҳии яке аз онҳо ин аст, ки чаҳор бор шаҳодат ба Худо (гуфта, қасам ёд кунанд, ки): «Ҳаройина, вай аз ростгӯён аст».
24:6