وَٱلْقَوَٰعِدُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِى لَا يَرْجُونَ نِكَاحًۭا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَن يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَـٰتٍۭ بِزِينَةٍۢ ۖ وَأَن يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌۭ لَّهُنَّ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ٦٠
Ва-л-қаваъиду мина-н-нисаи-л латӣ ла ярҷуна никаҳан фа лайса ъалайҳинна ҷунаҳун ан яЗаъна сийабаҳунна ғайра мутабарриҷатин би зӣнаҳ. Ва ан ястаъфифна хайру-л-лаҳунн. Валлоҳу Самӣъун Ъалӣм.
Ва бар занони калонсоле, ки умеди никоҳ надоранд, дар он ки чодарҳои худро фурӯ ниҳанд, бе он ки ороиши худро зоҳир кунанд, бар онҳо гуноҳе нест ва агар парҳезгорӣ кунанд, барои онҳо беҳтар аст. Ва Худованд шунавову доност.
24:60