وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّىٰ يُصْدِرَ ٱلرِّعَآءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌۭ كَبِيرٌۭ ٢٣
Ва ламма варада маа Мадяна ваҷада ъалайҳи уммата-м мина-н-наси ясқуна ва ваҷада мин дуниҳим-имраатайни тазудан. Қола ма хатбукума. Қолата ла насқӣ ҳатта юсдира-р-риъаъ. Ва абуна шайхун кабӣр.
Ва вақте ки ба оби (чоҳи) Мадян расид, тоифаеро аз мардум ёфт, ки мавоши (чаҳорпоён)-и худро об менӯшониданд ва он тарафи аз онҳо ду занро ёфт, ки мавошии худро бозмедоранд, (Мӯсо ба он ду зан) гуфт: «Ҳоли шумо чист?». Гуфтанд: «Мо об наменӯшонем, то он ки шубонҳо мавошии худро об дода, бозгарданд ва падари мо пири калонсол аст».
28:23