وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّىٰ يُصْدِرَ ٱلرِّعَآءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌۭ كَبِيرٌۭ ٢٣
Ва ламмо варада маа Мадяна ваҷада ъалайҳи уммата-м мина-н-носи ясқуна ва ваҷада мин дуниҳим-умраатайни тазудон. Қола мо хазбукумо. Қолато ло насқӣ ҳатто юсдира-р-риъаъ. Ва абуно шайхун кабӣр
Ва вақте ки ба оби (чоҳи) Мадян расид, тоифаеро аз мардум ёфт, ки мавоши (чаҳорпоён)-и худро об менӯшониданд ва он тарафи аз онҳо ду занро ёфт, ки мавошии худро бозмедоранд, (Мӯсо ба он ду зан) гуфт: «Ҳоли шумо чист?». Гуфтанд: «Мо об наменӯшонем, то он ки шубонҳо мавошии худро об дода, бозгарданд ва падари мо пири калонсол аст».
28:23