۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارًۭا قَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍۢ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ٢٩
Фа ламма қаЗа Муса-л-аҷала ва сара би аҳлиҳи онаса мин ҷаниби-т-Тури наран қола ли аҳлиҳимкусу инни онасту нара-л лаъалли отӣкум-м минҳа би хабарин ав ҷазвати-м мина-н-нари лаъаллакум тасталун.
Пас, чун Мӯсо ин муддатро адо кард ва бо аҳли худ (ба сӯйи Миср) равон шуд, ба ҷониби кӯҳи Тур оташеро дид, ба аҳли худ гуфт: «Таваққуф кунед, ҳаройина, оташеро дидам, умед дорам, ки аз он ҷо барои шумо хабаре биёрам ё шӯълае аз оташ биёварам, бошад, ки шумо худро ба он гарм созед!».
28:29