۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارًۭا قَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍۢ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ٢٩
Фа ламмо қаЗо Муса-л-аҷала ва сора би аҳлиҳи онаса мин ҷониби-з-Зури норан қола ли аҳлиҳимкусу инни онасту нора-л лаъалли отӣкум-м минҳо би хабарин ав ҷазвати-м мина-н-нори лаъаллакум тасзалун
Пас, чун Мӯсо ин муддатро адо кард ва бо аҳли худ (ба сӯйи Миср) равон шуд, ба ҷониби кӯҳи Тур оташеро дид, ба аҳли худ гуфт: «Таваққуф кунед, ҳаройина, оташеро дидам, умед дорам, ки аз он ҷо барои шумо хабаре биёрам ё шӯълае аз оташ биёварам, бошад, ки шумо худро ба он гарм созед!».
28:29