وَلَوْلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًۭا فَنَتَّبِعَ ءَايَـٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٤٧
Ва лав ла ан тусӣбаҳум-м мусӣбатун би ма қаддамат айдӣҳим фа яқулу Раббана лавла арсалта илайна расулан фа наттабиъа айатика ва накуна мина-л-муъминӣн.
Ва агар Мо туро ба пайғамбарӣ намефиристодему онҳоро ба сабаби он чӣ дастҳои онҳо пеш фиристодааст, уқубате мерасонидем, пас, мегуфтанд: «Эй Парвардигори мо, чаро ба сӯи мо пайғамбареро нафиристодӣ, то пайравии оятҳои Ту мекардем ва аз муъминон мебудем?!».
28:47