وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ٦٢
Ва явма юнодӣҳим фа яқулу айна шуракаия-л-лазӣна кунтум тазъумун
Ва ёд кун рӯзеро, ки (Худованд) онҳоро бихонад, пас гӯяд: «Куҷоянд он шарикони Ман, ки шумо гумон мекардед?».
28:62