وَأَصْبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوْا۟ مَكَانَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ ۖ لَوْلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۖ وَيْكَأَنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ٨٢
Ва асбаҳа-л-лазӣна таманнав маконаҳу би-л-амси яқулуна вайкаанналлоҳа ябсузу-р-ризқа лима-н-яшау мин ъибодиҳӣ ва яқдир. Лав ла ам манналлоҳу ъалайно ла хасафа бино. Вайкааннаҳу ло юфлиҳу-л-кофирун
Ва ҳангоми субҳ ононе, ки дирӯз манзалати ӯро орзу мекарданд, мегуфтанд: «Эй аҷаб, ки Худо рӯзиро барои ҳар касе аз бандагони Хеш хоҳад кушода мекунад ва танг месозад. Ва агар на он буд, ки Худо бар мо миннат ниҳод, ҳаройина, (Замин) моро низ фурӯ мебурд». Эй аҷаб, ки кофирон растагор намешаванд!
28:82