وَأَصْبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوْا۟ مَكَانَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ ۖ لَوْلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۖ وَيْكَأَنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ٨٢
Ва асбаҳа-л-лазӣна таманнав маканаҳу би-л-амси яқулуна вайкаанналлоҳа ябсуту-р-ризқа лима-н-яшау мин ъибадиҳӣ ва яқдир. Лав ла ам манналлоҳу ъалайна ла хасафа бина. Вайкааннаҳу ла юфлиҳу-л-кафирун.
Ва ҳангоми субҳ ононе, ки дирӯз манзалати ӯро орзу мекарданд, мегуфтанд: «Эй аҷаб, ки Худо рӯзиро барои ҳар касе аз бандагони Хеш хоҳад кушода мекунад ва танг месозад. Ва агар на он буд, ки Худо бар мо миннат ниҳод, ҳаройина, (Замин) моро низ фурӯ мебурд». Эй аҷаб, ки кофирон растагор намешаванд!
28:82