وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِىَ فِى ٱللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِ وَلَئِن جَآءَ نَصْرٌۭ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِى صُدُورِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٠
Ва мина-н-носи ма-н яқулу оманно биллоҳи фа иза узия филлоҳи ҷаъала фитната-н-носи ка-ъазобиллоҳи ва ла ин ҷаа насру-м ми-р-Раббика ла яқулунна инно кунно маъакум. А-ва лайсаллоҳу би аълама би мо фӣ судури-л-ъоламӣн
Ва аз мардум касоне ҳастанд, ки мегӯянд. «Ба Худо имон овардем». Пас, чун дар роҳи Худо озоре дода шаванд, ранҷ додани мардумро монанди азоби Худо шуморанд. Ва агар биёяд фатҳе аз назди Парвардигори ту, мегӯянд: «Ҳаройина, мо бо шумо будем». Оё Худо ба он чӣ дар синаҳои оламиён аст, донотар нест?!
29:10