وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِىَ فِى ٱللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِ وَلَئِن جَآءَ نَصْرٌۭ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِى صُدُورِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٠
Ва мина-н-наси ма-н яқулу вманна биллаҳи фа иза узия филлаҳи ҷаъала фитната-н-наси ка-ъазабиллаҳи ва ла ин ҷаа насру-м ми-р-Раббика ла яқулунна инна кунна маъакум. А-ва лайсаллоҳу би аълама би ма фӣ судури-л-ъаламӣн.
Ва аз мардум касоне ҳастанд, ки мегӯянд. «Ба Худо имон овардем». Пас, чун дар роҳи Худо озоре дода шаванд, ранҷ додани мардумро монанди азоби Худо шуморанд. Ва агар биёяд фатҳе аз назди Парвардигори ту, мегӯянд: «Ҳаройина, мо бо шумо будем». Оё Худо ба он чӣ дар синаҳои оламиён аст, донотар нест?!
29:10