وَلَمَّآ أَن جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالُوا۟ لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ ٣٣
Ва ламма ан ҷаат русулуно Лузан сйа биҳим ва Зоқа биҳим заръа-в ва қолу ло тахаф ва ло таҳзан. Инно мунаҷҷука ва аҳлака илламраатака конат мина-л ғобирӣн
Ва вақте ки фиристодагони Мо пеши Лут омаданд, ба сабаби омадани онҳо андӯҳгин ва барои онҳо дилтанг шуд, фиристодагон гуфтанд: «Матарс ва андӯҳ махӯр, ҳаройина, Мо наҷотдиҳандаи ту ва аҳли туем ба ғайр аз зани ту, ки аз боқимондагон бошад!».
29:33