وَلَمَّآ أَن جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالُوا۟ لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ ٣٣
Ва ламма ан ҷаат русулуна Лутан сйа биҳим ва Зақа биҳим заръа-в ва қолу ла тахаф ва ла таҳзан. Инна мунаҷҷука ва аҳлака илламраатака канат мина-л ғобирӣн.
Ва вақте ки фиристодагони Мо пеши Лут омаданд, ба сабаби омадани онҳо андӯҳгин ва барои онҳо дилтанг шуд, фиристодагон гуфтанд: «Матарс ва андӯҳ махӯр, ҳаройина, Мо наҷотдиҳандаи ту ва аҳли туем ба ғайр аз зани ту, ки аз боқимондагон бошад!».
29:33