فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنۢبِهِۦ ۖ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًۭا وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ ٱلصَّيْحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ٤٠
Фа куллан ахазна би занбиҳ. Фа минҳум-м ман арсална ъалайҳи ҳасиба-в ва минҳум-м ман ахазатҳу-с-сайҳату ва минҳум-м ман хасафна биҳи-л-арЗа ва минҳум-м ман ағрақна. Ва ма каналлоҳу ли язлимаҳум ва лакин кану анфусаҳум язлимун.
Пас, ҳар якеро ба вуболи гуноҳаш гирифтор сохтем, пас, аз онҳо касе буд, ки ба вай боди сангбор фиристодем ва аз онҳо касе буд, ки ӯро овози сахт гирифт ва аз онҳо касе буд, ки ӯро дар Замин фурӯ бурдем ва аз онҳо касе буд, ки ғарқ сохтем. Ва ҳаргиз чунин набуд, ки Худо бар онҳо зулм карда бошад, валекин онҳо бар хештан ситам карданд.
29:40