فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنۢبِهِۦ ۖ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًۭا وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ ٱلصَّيْحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ٤٠
Фа куллан ахазно би занбиҳ. Фа минҳум-м ман арсално ъалайҳи ҳосиба-в ва минҳум-м ман ахазатҳу-с-сайҳату ва минҳум-м ман хасафно биҳи-л-арЗа ва минҳум-м ман ағрақно. Ва мо коналлоҳу ли язлимаҳум ва локин кону анфусаҳум язлимун
Пас, ҳар якеро ба вуболи гуноҳаш гирифтор сохтем, пас, аз онҳо касе буд, ки ба вай боди сангбор фиристодем ва аз онҳо касе буд, ки ӯро овози сахт гирифт ва аз онҳо касе буд, ки ӯро дар Замин фурӯ бурдем ва аз онҳо касе буд, ки ғарқ сохтем. Ва ҳаргиз чунин набуд, ки Худо бар онҳо зулм карда бошад, валекин онҳо бар хештан ситам карданд.
29:40