ٱتْلُ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ ۖ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنْهَىٰ عَنِ ٱلْفَحْشَآءِ وَٱلْمُنكَرِ ۗ وَلَذِكْرُ ٱللَّهِ أَكْبَرُ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ ٤٥
Утлу ма уҳия илайка мина-л-китоби ва ақими-с-салоҳ. Инна-с-салота танҳо ъани-л-фаҳшаи ва-л-мункар. Ва ла зикруллоҳи акбар. Валлоҳу яъламу мо таснаъун
(Эй Муҳаммад), он чиро, ки ба сӯи ту аз Китоб ваҳй фиристода шудааст, бихон ва намозро барпо дор, ҳаройина, намоз аз кори беҳаёӣ ва аз феъли нописандида манъ мекунад ва ҳаройина, ёд кардани Худо аз ҳама чиз бузургтар аст ва Худо он чиро, ки (шумо) мекунед, медонад.
29:45