وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ حُسْنًۭا ۖ وَإِن جَـٰهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌۭ فَلَا تُطِعْهُمَآ ۚ إِلَىَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ٨
Ва вассайна-л-инсона би волидайҳи ҳусно. Ва ин ҷоҳадока ли тушрика бӣ мо лайса лака биҳӣ ъилмун фа ло тузиъҳумо. Илайя марҷиъукум фа унаббиукум би мо кунтум таъмалун
Ва амр кардем ба одамӣ, то нисбати падару модари худ дар муъомилаи нек бошад. Ва агар кӯшиш кунанд бо ту, то ба Ман он чӣ туро ба ҳақиқати он дониш нест, шарик орӣ, пас, эй инсон, фармонбардории онҳо макун! Ба сӯи Ман аст бозгашти шумо, пас, шуморо ба он чӣ мекардед, хабар медиҳам.
29:8