وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا لُقْمَـٰنَ ٱلْحِكْمَةَ أَنِ ٱشْكُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَن يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ حَمِيدٌۭ ١٢
Ва лаҚад отайно ЛуҚмона-л-ҳикмата анишкур лиллоҳ. Ва ма-й яшкур фа иннамо яшкуру ли нафсиҳ. Ва ман кафара фа инналлоҳа ғанийюн ҳамӣд
Ва ҳаройина, ЛуҚмонро ҳикмат ато кардем, гуфтем, ки: «Худоро шукр кун! Ва ҳар кас шукр кунад, пас, ҷуз ин нест, ки барои нафъи худ шукр мекунад ва ҳар кас носипосӣ кунад, пас, ҳаройина, Худованд бениёзу сутудакор аст».
31:12