وَإِذْ قَالَت طَّآئِفَةٌۭ مِّنْهُمْ يَـٰٓأَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَٱرْجِعُوا۟ ۚ وَيَسْتَـْٔذِنُ فَرِيقٌۭ مِّنْهُمُ ٱلنَّبِىَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌۭ وَمَا هِىَ بِعَوْرَةٍ ۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًۭا ١٣
Ва из Қолат таифату-м минҳум йа аҳла Ясриба ло муҚома лакум фарҷиъу. Ва ястаъзину фарӣҚу-м минҳуму-н-набийя яҚулуна инна буйутано ъаврату-в ва мо ҳия би ъавраҳ. Ий юрӣдуна илло фироро
Ва чун тоифае аз онҳо гуфтанд: «Эй аҳли Мадина, шуморо имконияти мондан нест, пас, бозгардед!». Ва гурӯҳе аз онҳо аз ҷониби Пайғамбар дастуре металабиданду мегуфтанд: «Ҳаройина, хонаҳои мо бепаноҳ аст». Ва ҳол он ки хонаҳои онҳо бепаноҳ набуд, намехостанд (бо гуфтани ин сухан) магар гурехтанро.
33:13