يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِنَّآ أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَٰجَكَ ٱلَّـٰتِىٓ ءَاتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّـٰتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَـٰلَـٰتِكَ ٱلَّـٰتِى هَاجَرْنَ مَعَكَ وَٱمْرَأَةًۭ مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِىِّ إِنْ أَرَادَ ٱلنَّبِىُّ أَن يَسْتَنكِحَهَا خَالِصَةًۭ لَّكَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِىٓ أَزْوَٰجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌۭ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ٥٠
Йа айюҳа-н-набийю инна аҳлално лака азвоҷака-л лоти отайта уҷураҳунна ва мо малакат ямӣнука мим ма афааллоҳу ъалайка ва баноти ъаммика ва баноти ъаммотика ва баноти холика ва баноти холотика-л-лотӣ ҳоҷарна маъака вамраата-м муъминатан ин ваҳабат нафсаҳо ли-н-набиййи ин арода-н-набийю ай ястанкиҳаҳо холисата-л лака мин дуни-л-муъминӣн. Қад ъалимно мо фараЗно ъалайҳим фи азвоҷиҳим ва мо малакат аймонуҳум ли кайло якуна ъалайка ҳараҷ. Ва коналлоҳу Ғафура-р-Раҳӣмо
Эй Пайғамбар! Ҳаройина, Мо он занонеро, ки ту маҳрашонро додаӣ ва канизаконеро, ки дасти ту молики онҳо шуда аст ё он канизоне, ки Худо бо роҳи ғанимат барои ту бахшида аст, барои ту ҳалол гардонидем ва духтарони амакатро ва духтарони аммаатро ва духтарони тағоҳоятро ва духтарони холаҳоятро, ононе ки ҳамроҳи ту ҳиҷрат кардаанд, ҳалол кардем, (ҳамчунин) барои ту зани мусалмонеро, ки худро бе маҳр бо роҳи ҳиба (нафси худро) барои Пайғамбар бибахшад, агар Пайғамбар хоҳад, онро ба никоҳи худ гирад, хос барои ту, ба ҷуз мусалмонон ҳалол гардонидем, то бар ту ҳеҷ тангӣ набошад, ҳаройина, он чӣ фарз (шаръи) сохтаем бар онҳо (муъминон) дар ҳаҚҚи занони онҳо (аз нафаҚа, шоҳидон, маҳр, адами таҷовуз бар чаҳор зан) ва дар ҳаҚҚи канизаконе, ки дастҳои онҳо молики он аст (мубоҳ гардонидем), донистем ва ҳаст Худованд омурзандаву меҳрубон.
33:50